In de boekenkast van de Engelse Francesca Day ligt jarenlang een brief. Hij beschrijft tot in detail hoe haar broer Ted (19) in Overloon om het leven kwam, in een vuurgevecht met de Duitsers. De woorden ‘farmhouse’ en ‘forest’ zeggen haar weinig, totdat onderzoekers de puzzel leggen en ‘Frankie’ dichter bij haar broer komt dan ooit.
door Jip Trommelen - te Pas 13 oktober 2026
Een jongen is hij nog maar, 19 jaar oud, wanneer Edward Charles William Fenn in de ochtend van 19 oktober 1944 naar buiten wordt gestuurd om te patrouilleren in de bossen bij Overloon.Samen met zijn regiment, de King’s Own Scottish Borderers, verblijft Edward, kortweg Ted, in Hoeve de Knol in Holthees.Het gaat Ted en zijn mannen voor de wind. In de dagen voorafgaand aan de 19de verovert het regiment gebieden in Frankrijk en België, om daarna op 14 oktober Overloon te veroveren.
De Duitsers worden uit het dorp verdreven, maar ver weg zijn ze niet.Tijdens de patrouille ziet Ted hoe Duitse soldaten zijn kant op bewegen. Hij verzint een list en beveelt zijn mannen om in het gras te gaan liggen. Wanneer de Duitsers dichtbij zijn, zullen ze hen overvallen en gevangennemen.
Dat was het plan.
Paniek en een vuurgevecht
Maar op het moment dat de Duitsers binnen handbereik zijn, verliest een van de Britten zijn zelfbeheersing en sprint weg. Er breekt paniek uit. De Duitsers zijn in overtal en openen het vuur.Ted probeert te ontkomen, maar wordt geraakt en overlijdt niet ver van de hoeve.Een dag later wordt hij begraven en op 13 mei 1947 – nadat hij opnieuw begraven is – vindt Ted Edward Charles William Fenn eeuwige rust op Overloon War Cemetery.
Nooit gekend, maar altijd gevoeld
Haar broer heeft ze nooit gekend. Frankie wordt in 1946 geboren, twee jaar na de slag om Overloon. Toch voelt ze jarenlang welke littekens the war in haar familie heeft achtergelaten.
Ik weet zeker dat mijn ouders van mij hielden, maar knuffels kreeg ik nooit. Ik snap het. Ze waren net twee zoons verloren. In de zomer van 1944 overleed mijn andere broer Gordon, door een bombardement op de markt in Londen. Hij werd 17. Daardoor waren ze bang om nóg een kind te verliezen en uitten ze hun liefde niet uitbundig.”
De tragische familiegeschiedenis schrikt de jonge Frankie niet af. Ze wil alles weten. Wie was haar heldhaftige, grote broer? „Iedere donderdagmiddag vroeg ik het aan mijn moeder. Dan deed ze thuis de schoonmaak en kreeg ik de kans. De oorlog werd thuis niet verzwegen, mijn moeder koesterde ook geen wrok. ‘Haat je Duitsers?’, vroeg ik eens. Ze draaide zich om, keek me aan en zei dat álle soldaten in de oorlog moeders hadden, ook de Duitse.”
De brief als laatste puzzelstuk
Eén keer eerder bezocht Frankie Overloon, in 2001. Veel kennis over haar broer had ze niet op zak. Ja, hij vocht hier in de oorlog en overleed op die 19de oktober. „Maar verder wisten we niets. Terug in Engeland, nam ik mijzelf voor om hier ooit nog terug te keren.
Lees het artikel en bekijk de foto’s bij de bron:https://www.ed.nl/brabant/een-oude-brief-lag-jarenlang-in-de-kast-nu-brengt-die-frankie-naar-de-plek-waar-haar-broer-sneuvelde~a3876e83/
Kijk voor de volledige biografie op onderstaande link:
Voor meer informatie over Stichting Overloon War Chronicles en haar projecten kunt u terecht op www.overloonwarchronicles.nl of via Facebook: Overloon War Chronicles.